Kadrovi univerzalne realnosti: Azbuka, Bora Iljovski

Postavka obuhvata originalne kataloge, foto-portrete umetnika (1972-2005), dokumentarne priloge i 23 dela u svim tehnika u kojima se autor izražavao. Pribavljena dela su iz privatnih kolekcija i nastala su u periodu od 1967. do 2001.

Hronološka postavka ima za cilj da predstavi razvojni put autora i prikaže specifičan umetnikov jezik koji se može uporediti sa stvaranjem "nove azbuke u slikarstu", gde se dubina i površina platna vezuju u jednu celinu.

"...Iljovski stiže u bukvalnom i u metaforičkom smislu kao izbeglica i „proleter“ – onaj koji ne poseduje ništa drugo, osim, u njegovom slučaju, sopstvenog talenta. Rođen je u jeku Drugog svetskog rata, kao Periklis Iljopulos, u mestu Drenova u severnoj Grčkoj, mestu koga više nema na geografskim kartama jer je do temelja srušeno u grčkom građanskom ratu a njegovo slovensko stanovništvo raseljeno. Čitavo detinjstvo je proveo po izbegličkim logorima, premeštan iz mesta u mesto, uglavnom u Poljskoj, da bi na kraju sa četrnaest godina došao u Beograd. Beogradska akademija prepoznaje njegov talenat i on 1961. biva (iz drugog pokušaja) primljen. Valjda jedina srećna okolnost koja će podupreti razvoj njegovog slikarskog talenta jeste da je kao umetnik stasavao u političkom sistemu koji je bio odgovoran prema umetnosti i kulturi i koji mu omogućava da već 1970. stekne i svoj prvi atelje", navodi u katalogu za izložbu istoričar umetnosti Branistav Dimitrijević.

"U njegovom slikarstvu prisustvujemo izvođenju, a zatim razradi i razvoju, jednog sasvim jedinstvenog, ali i sasvim izvesnog i čistog, slikarskog jezika koji se distancira od samozadovoljnih gestova, mutnog mišljenja i drugih oblika ispoljavanja umetnosti koja je obeležavala suton modernizma. Upravo slika Jazz (1984) koju je umetnik poklonio muzičarki Biseri Veletanlić, i koja direktno referira na ono na čemu je umetnik insistirao, a to je da je inspiracija za njegov slikarski postupak bila muzika, a posebno džez muzika. Iljovski je često govorio o svojim linijama kao o „džeziranim linijama“, koje ostvaruju kako ritmičku tako i melodijsku strukturu, dok je boja opredeljena za pozadinu zapravo muzička lestvica u čijem ključu doživljavamo taj ritam i melodiju", dodaje Branislav Dimitrijević.

Izložba je otvorena do 15. avgusta.