Metro u Moskvi: Stanice kao remek dela, na svakoj ćete naći deo istorije

Moskovski metro je železnica sa najvećim brojem prevezenih putnika. Procenjuje se da se svakog dana vozi oko sedam miliona ljudi, dok je rekord u broju putnika postavljen u decembru 2014, kada je metro koristio 9.71 milion ljudi. Ima 223 stanice i dug je 379 kilometara. Šta to znači? Zamislite da ispod zemlje putujete od Beograda do Budimpešte.

Prva linija otvorena je 15. maja 1935. godine, prema planovima Lazara Kaganoviča. U projektovanju i umetničkom uređenju učestvovale su najveće arhitekte i umetnici SSSR-a: Šusev, Duškin, Korin, Lansere i Dejneka.

Tokom rata metro je služio kao sklonište i porodilište i u njemu je rođeno 217 beba. Do 1955. godine, moskovski metro je nosio ime Lazara Kaganoviča, a kasnije je preimenovan u V. I. Lenjinove Moskovske železnice.

Ono što fascinira svakog posetioca je besprekorna čistoća, a skoro da svaka stanica ima svoja umetnička dela ili neku zanimljivu priču i legendu.

Legenda o Staljinovoj šolji kafe

Prema urbanoj legend, ideja o kružnoj liniji došla je prilikom predstavljanja ideje o metrou Staljinu. Nakon što su ga projektanti upitali da li je zadovoljan planom, on je na sredinu mape stavio šoljicu kafe i otišao. Na tom mestu ostala je mrlja u obliku šoljice. Oni su u tom trenutku to shvatili kao znak genija i prionuli na izgradnju kružne linije.

Ova priča se može pripisati Staljinovom kultu ličnosti, no, ipak kružna linija je na svim kartama metroa obojena braon bojom.

Stanica Majakovskaja

Ovo je nezvanično najlepša stanica moskovskog metroa. Art deko arhitektura Alekseja Duškina zasnovana je na sovjetskoj budućnosti, koju je zamislio pesnik Vladimir Majakovski. Najpoznatija je po 34 mozaika, koji prikazuju "24 sata u zemlji Sovjeta".

Tokom Drugog svetskog rata, korišćena je kao komandno mesto za moskovski protivavionski puk. Stanica je izgrađena u okviru druge faze proširenja metroa i otvorena je u septembru 1938. Nalazi se 33 metra ispod površine, a postala je poznata tokom Drugog svetskog rata, kada je u stanici bilo smešteno sklonište od vazdušnog napada.

Na godišnjicu Oktobarske revolucije 1941. godine, Staljin se obratio masovnom skupu stranačkih lidera i Moskovljana u centralnoj sali stanice. Tokom Drugog svetskog rata, Staljin se i nastanio na ovom mestu.

Komsomolskaja stanica

Stanica Komsomolskaja otvorena je 30. januara 1952. godine i jedna je od najprometnijih stanica u Moskvi. Ova stanica inspirisana je istorijskom borbom Rusa za slobodu i nezavisnost, koja je predstavljena u osam velikih mozaika Pavla Korina.

Korin je rekao da ga je inspirisao Staljinov govor na moskovskoj paradi 1941. godine, kada je pokušao da ohrabri vojnike nakon katastrofalnih gubitaka u ranom periodu Drugog svetskog rata, kako bi se prisetili istorijskog heroizma svojih predaka.

Mozaike je Korin posvetio velikim vojskovođama i liderima zemlje – Aleksandru Nevskom, Aleksandru Suvorovu, Mihailu Kutuzovu.

Stanica Novoslobodska

Arhitekta Aleksej Duškin želeo je da koristi vitraž u ukrašavanju stanice, a prvi crteži potiču iz vremena pre Drugog svetskog rata.

Godine 1948, uz pomoć mladog arhitekte Aleksandra Strelkova, Duškin je naišao na poznatog umetnika Pavla Korina, koji je pristao da sastavi umetnička dela za panele. Stanica je ukrašena sa 32 vitraža, koji su rad letonskih umetnika. Murali su postavljeni na stupove i osvetljeni iznutra.

I piloni i lukovi između njih izrađeni su od mermera sa Urala. Na kraju platforme nalazi se mozaik Pavla Korina na kome piše "Mir širom sveta". Vitražni paneli, mozaik i elegantni konusni lusteri su restaurirani 2003. godine.

Arbatskaja

Stara stanica oštećena je u nemačkom bombardovanju 1941. godine, a nova je sagrađena 1953. na mnogo većoj dubini. Pošto je trebalo da služi kao sklonište od bombi, ali i kao i metro stanica, Arbatskaja je i velika (platforma od 250 metara je druga po dužini u Moskvi) i duboka - čak 41 metar pod zemljom.

Glavni tunel je eliptičan, što je neuobičajeno odstupanje od standardne kružne konstrukcije. Stanica ima niske, kvadratne stubove sa crvenim mermerom i visokim zasvođenim plafonom, ukrašenim cvetnim reljefima i lusterima.

Trg Revolucije

Ovo je jedna od najpoznatijih moskovskih stanica. Otvorena je 1938. godine, a njen arhitekta je bio Aleksej Duškin.

Ono što ovu stanicu čini posebnom su statue socijalističkog realizma, odnosno bronzane skulpture Matveja Manizera, koje prikazuju ljude Sovjetskog Saveza - vojnike, seljake, sportiste, pisce, pilote, radnike i decu. Na stanici se nalazi 76 skulptura.

Ono što nikako ne smete da propustite da uradite, ako se nađete na ovoj stanici, je da protrljate njušku psa, koji prati pograničnog stražara. Verovanje kaže da će vas pratiti sreća ako to uradite, a mnogi studenti u Moskvi to obavezno urade pred ispit.

Stanica Kijevska

Ova stanica nazvana je po obližnjoj železničkoj stanici. Otvorena je 1953. godine i raskošno je uređena u kvazi-baroknom stilu, koji je prevladavao početkom pedesetih. Stubovi su obloženi belim mermerom s Urala i keramičkim pločicama.

Strop je ukrašen nizom fresaka različitih umetnika koji prikazuju život u Ukrajini.

  Veliki mozaik na kraju platforme urađen je u čast 300. godišnjice ponovnog ujedinjenja Rusije i Ukrajine.