Njihova visočanstva: Španska kraljica Leticija

Supruga kralja Felipea VI odiše staloženošću i gracioznošću, istovremeno ostavljajući svoj trag kao moćni zagovornik ideja iza kojih postojano stoji i sve to kao prva kraljica koja dolazi iz naroda, neovenčana plavom krvlju.

Kraljevska priča, iako se takvom nije činila otpočela je u Ovijedu 1972. godine, u prestonici Asturije u severnoj Španiji, gradu u kojem se nalazi jedna od najlepših gotičkih katedrala ušuškana između kantabrijskih planina i Biskajskog zaliva.
Njen otac je, ispostaviće se, na nju preneo i deo svojih gena. Hesus Alvares bio je novinar, a njegova prva žena, Leticijina majka Maria Rokasolano, medicinska sestra. Britanski genealozi koji su se kasnije bavili njenom lozom došli su do podatka da po očevoj liniji (njen deda bio je Hose Velasko, komercijalista firme Oliveti) njeni preci potiču iz srednjevekovnog plemstva koji su kao stražari služili u Kastilji.

Školovanje je započela u Ovijedu, u javnoj školi La Gesta, a kasnije u srednjoj školi Alfonso II. Sa 14 godina seli se u Madrid, zajedno sa roditeljima i mlađim sestrama Telmom i Erikom, gde je završila srednje obrazovanje na Institutu Ramiro de Maecu.

Školovanje zaokružuje novinarskom diplomom na univerzitetu Komplutense u Madridu, kao i master diplomom audiovizuelnog novinarstva na istoimenom Institutu u glavnom gradu Španije. Doktorske studije započela je u Meksiku, gde je sarađivala sa listom Siglo 21 u prestonici države Halisko, u Gvadalahari, u Meksiku. Već tada je besprekorno poznavala francuski i engleski jezik što joj je znatno pomoglo u nastavku profesionalne karijere.

Godine 1999. godine, sklopila je građanski brak sa Alonsom Perezom, srednjoškolskim profesorom književnosti na skromoj ceremoniji u Badahozu. Tih godina život prema njoj počinje da biva grub. Nakon samo godinu dana se razvodi, skoro u isto vreme kada i njeni roditelji.

Tada njena profesionalna novinarska karijera uzima zamah, što je suštinski kontinuitet iz njenog srednjoškolskog perioda kada je stažirala u asturijskim dnevnim listovima La Nueva Espana i ABC, kasnije i u nacionalnoj novinskoj agenciji EFE.

Nakon povratka iz Meksika započinje njena TV karijera u madridskoj filijali televizije Blumberg, specijalizovanoj za ekonomiju, finansije i tržišta. Kasnije ju je kao repoterku i urednicu angažovao privatni kanal CC+, konzorcijum CNN-a i Kanala +.

Godine 2000. Ortiz odlazi na državnu TVE, gde za nekoliko godina postaje jedno od najprominentnijih lica, radeći kao reporterka na važnim događajima, poput američkih izbora 2000. godine u Vašingtonu i napada u Njujorku 11. septembra. Od adrenalina nije bežala ni tokom rata u Iraku 2003. godine, i tokom ekološke katastrofe u Galiciji kada je potonuo tanker Prestiž.

Novinarska karijera kulminirala je kroz rad u najgledanijoj informativnoj emisiji u Španiji Telediario 2. Dobila je nagradu "Lara" od Madridskog udruženja novinara najistaknutijoj novinarki godine mlađoj od 30 godina.

Upoznavanje, prosidba i venčanje

Tih godina na jednoj intimnoj večeri zajedničkih prijatelja upoznaje princa Felipea. Već 2003. godine na iznenađenje mnogih, Kraljevski dom je obznanio veridbu Ortizove za tadašnjeg princa od Asturije. Ubrzo se buduća princeza preselila u krilo barokne palate Zarzuela iz 1627. godine. u kojem je boravila do dana venčanja. Princ je zaprosio vereničkim prstenom od 16 bageta sa dijamantima i obrubom od belog zlata. Od nje je dobio manžetne od belog zlata i safira uz jedan klasik španske literature.

Maja 2004. godine, jednog kišnog dana su se venčali, a ta tmurnost očigledno za njih nije predstavljala negativnu simboliku.

Ceremonija verskog venčanja održana je u relativno novoj, za španske standarde, neogotskoj katedrali Almudena iz 1883. godine, koju je 1993. godine osveštao papa Jovan Pavle II. Prošao je skoro jedan vek otkako je prestonica proslavila kraljevsko venčanje, pošto su se Felipeovi roditelji venčali u Atini, dok su se njegove sestre, infante Elena i Kristina udale u Sevilji, odnosno Barseloni.

Bio je to srećan i glamurozan dan kao iz bajke, koji je dospeo na naslovne strane širom sveta zbog kraljičinog statusa „obične osobe“ i njene prethodne novinarske karijere, koje je bila prinuđena da se odrekne zbog kraljevskih dužnosti, ali i "nesavršenosti" i nesterilnosti koje su obeležile njen prethodni život. Iz tog razloga je i običan svet, posebno u Španiji sa posebnom prijemčivošću prigrlio kao svoju.

Sa druge strane, haljinu koja je prigrlila Leticiju dizajnirao je španski modni dizajner Manuel Pertegas, koji je 1957. godine odbio mesto glavnog dizajnera čuvene kuće Kristijan Dior, kako bi ostao da radi u Španiji.

Princeza Leticija se odmah pridružila dužnostima svog muža i nakon što je na radost nacije obišla u tom svojstvu gotovo čitavu Španiju, sa Felipeom je krenula i put inostranstva, gde je posetila i Srbiju, Beograd 20. decembra 2004. godine otvorivši Institut Servantes, a nakon toga je putovala i u Jordan, Meksiko, Peru, Sjedinjene Države, Brazil, Urugvaj, Švedsku i mnoge druge zemlje.

Svoje obaveze uspešno je harmonizovala sa dolaskom na svet dvoje dece, Leonor, princeze od Asturije i infante Sofije (koje su danas nadomak punoletstva), a baš u to vreme je skrhala i jedna tragična vest, da je njena sestra Erika izvršila samoubistvo usled predoziranja drogom.

Humanitarni rad

Da bi odagnala misli fokusirala se na humanitarni rad na više koloseka. Njena agenda i fokus interesovanja objavljeni su 2006. godine, sa naglaskom na društvena pitanja kao što su prava dece, retke bolesti, kultura, promovisanje naučnih istraživanja, očuvanje kulture i nasleđa, obrazovanje mladih, podrška stručnom usavršavanju, pomoć osobama sa invaliditetom. Tokom svih ovih godina, pružala je institucionalnu podršku različitim grupama unutar španskog društva, posebno osobama sa oštećenim vidom, sluhom, i onima sa autizmom.

Veliki je zagovornik prava žena, ali i prepoznavanja LGBT zajednice. Leticija se aktivno zalaže za rodnu ravnopravnost i bila je uključena u različite inicijative i organizacije posvećene osnaživanju žena. Aktivno je uključena u humanitarne događaje i počasni je predsednik nekoliko organizacija koje se bave unapređenjem života ugroženih pojedinaca i zajednica.

U septembru 2010. kraljica je preuzela mandat počasnog predsednika Španskog udruženja za borbu protiv raka i njegove naučne fondacije. To je bio prvi put da je prihvatila trajno predsedavanje ovakve prirode. Strastveni je zagovornik ekoloških pitanja, održivosti i podizanja svesti o važnosti očuvanja planete. Uz to je i veliki pokrovitelj umetnosti, pa aktivno promoviše španske umetnike, često posećujući kulturne događaje, ne čudi što je Leticijin prvi samostalni angažman u svojstvu kraljice bila inauguracija izložbe El Greka i modernog slikarstva u muzeju Prado u Madridu.

Kraljica (stila)

Leticija je postala kraljica Španije 2014. godine kada je kralj Huan Karlos abdicirao u korist svog sina, postavši tako prva kraljica koja je rođena u Španiji još od Mercedes od Orleana, prve žene Alfonsa XII, 1878. godine.

Grb kraljice Leticije usvojen je 2014. na osnovu dizajna koji je za nju kreirala Asturijska akademija za heraldiku i genealogiju. Kraljičin grb nema zvanični status, jer su u Španiji samo grb kralja emeritusa Huana Karlosa i princeze od Asturije priznati kraljevskim dekretom.

Tokom 2015. godine Leticija je nastavila da daje podršku društvenim inicijativama vezanim za bolesti, prisustvujući događajima i sastancima Španskog udruženja protiv raka i Španske federacije retkih bolesti. Te godine je imenovana za specijalnog ambasadora za ishranu Organizacije Ujedinjenih nacija za hranu i poljoprivredu (FAO). Nastavila je da putuje po svetu, održavajući kontakte sa kraljevskim porodicama (godine 2017. posetila je Ujedinjeno Kraljevstvo, gde se sastala sa pokojnom kraljicom Elizabetom II i princom Filipom, vojvodom od Edinburga), ali i sa visokim svetskim zvaničnicima.

Besprekorni stil kraljice Leticije stavio ju je na vrh žena sa ukusom i rafirmanom. Španska kraljica nikada nije razočarala kada je u pitanju mera oblačenja, izbor haljina, ali i rizik, u čemu joj je mnogo pomogla njena stilistkinja Eve Fernandes koja joj već duži niz godina asistira u kreiranju elegantnih kombinacija, uključujući midi haljine sa floralnim motivima, elegantne kulot suknje i kožne haljine. Iako se Leticijin modni stilista drži podalje od očiju javnosti, njen rad ne prolazi nezapaženo, a dvojac je primećen u nekoliko navrata kako kupuje u centru Madrida.

Nekoliko puta je kraljevski nehajno iznela potpetice Karoline Erere, svoje omiljene dizajnerke, ali i haljine Felipea Varele i Hugo Bosa. U svoju garderobu unela je i savremene, mahom pristupačne brendove poput Sandra, Cosa, 2nd Skin Co. i dr. Kao ikona stila sija i kroz garderobu koju nosi i sav normalan svet, ali to ne radi usiljeno, već je to zaista ona. Zara, Mango, H&M su samo neki od brendova koje voli da nosi kada je u pitanju stilski momenat koji je svima dostupan. U nekoliko navrata je nosila haljine bivše kraljice, a sada svekrve Donje, dajući joj tako suptilan omaž, uprkos glasinama da su odnosi Felipe i nje i Huana Karlosa i Donje zahladneli.

Čak i oni koji nisu obožavatelji španske monarhije, Leticiji ne mogu da pronađu manu, a da su mogli da biraju, teško da bi izabrali boljeg reprezenta te države u inostranstvu.