Unesko lista kulturne baštine bogatija za 24 nova lokaliteta, jedan je u Bosni i Hercegovini

Centralna osa Pekinga

Proteže se od severa ka jugu kroz srce istorijskog Pekinga, Centralna osa sastoji se od nekadašnjih carskih palata i vrtova, žrtvenih objekata i ceremonijalnih i javnih zgrada. Zajedno svedoče o evoluciji grada i pružaju dokaze o carskom dinastičkom sistemu.

Lokacija, raspored, urbani obrazac, putevi i dizajn predstavljaju idealnu prestonicu kako je propisano u Kaogongjiju, drevnom tekstu poznatom kao "Knjiga raznovrsnih zanata".

Centralna osa je nastala za vreme dinastije Juan (1271-1368) koja je uspostavila svoj glavni grad, Dadu, u severnom delu.

Imanje takođe sadrži istorijske građevine koje su kasnije izgrađene u vreme dinastije Ming (1368-1644) i uređene tokom dinastije King (1636-1912), prenosi UNESCO.

Brankušijevi spomenici u Targu Žiju (Rumunija)

Monumentalni spomenik u Targiju Žiju napravio je između 1937 i 1938 Konstantin Brankuši, uticajni pionir apstraktne skulpture, u znak sećanja na one koji su poginuli u odbrani grada tokom Prvog svetskog rata.
Smešten u dva parka povezana uskom Avenijom heroja, imanje obuhvata monumentalni ansambl skulpturalnih instalacija i već postojeću crkvu Svetih apostola Petra i Pavla.

Izvanredna fuzija apstraktne skulpture, pejzažne arhitekture, inženjeringa i urbanističkog planiranja koju je zamislio Konstantin Brancuši ide dalje od lokalne ratne epizode ​​i nudi originalnu viziju ljudskog stanja.

Kulturni pejzaž jezera Kenozero (Ruska Federacija)

Smešten u Nacionalnom parku Kenozero u severozapadnom delu evropskog regiona Ruske Federacije, imanje oslikava lokalni kulturni pejzaž koji je ovde evoluirao od 12. veka, nakon postepene slovenske kolonizacije.

Obuhvata niz tradicionalnih seoskih naselja sa narodnom drvenom arhitekturom i odražava zajedničko upravljanje poljoprivredom i prirodom.

Drvene crkve i drugi verski objekti, prvobitno ukrašeni oslikanim plafonima, ili „nebesima“, ključne su društvene, kulturne i vizuelne znamenitosti ovog područja. Njihova prostorna organizacija, zajedno sa svetim mestima i simbolima, naglašavaju duhovnu povezanost stanovnika sa ovim okruženjem.

Granice Rimskog carstva (Dakija, Rumunija)

Od 500. pre nove ere, Rimsko carstvo je proširilo svoju teritoriju na delove Evrope i severne Afrike sve dok njena granica nije iznosila oko 7.500 kilometara do 2. veka.

Imanje se sastoji od 277 sastavnih delova i predstavlja najdužu, najsloženiju kopnenu granicu nekadašnje rimske provincije u Evropi. Prolazeći kroz različite predele, definisan je mrežom pojedinačnih lokacija koje uključuju legijske tvrđave, pomoćne tvrđave, zemljani bedemi, stražarske kule, privremeni logori i svetovne zgrade.

Ekbatan (Iran)

Arheološki ostaci drevnog Ekbatana nalaze se u severozapadnom Iranu. Ekbatan pruža važne i retke dokaze o civilizaciji Medija u 7. i 6. veku pre nove ere, a kasnije je služio kao letnja prestonica Ahemenidskih, Seleukidskih, Partskih i Sasanidskih vladara.

Mesta sećanja na Nelsona Mandelu (Južna Afrika)

Imovina se sastoji se od četrnaest sastavnih delova koji se nalaze širom zemlje, a svi su povezani sa političkom istorijom Južne Afrike u 20. veku,  tačnije sa delovanjem i idejama borca za ljudska prava, slobodu i pomirenje Nelsona Mandele. Sva mesta odražavaju ključne događaje povezane sa dugom borbom protiv aparthejda.

Melka Kunture i Balhit (Etiopija)

Smešten u dolini Gornji Avaš u Etiopiji, imanje je skup praistorijskih lokaliteta koji čuvaju arheološke i paleontološke zapise, uključujući otiske stopala, koji svedoče o okupaciji ove oblasti od strane grupa hominina od pre dva miliona godina.

Moidami – humke dinastije Ahom (Indija)

Smešten u podnožju lanca Patkai u istočnom Asamu, imanje sadrži kraljevsku nekropolu Tai-Ahom. Tokom 600 godina, Tai-Ahom su stvarali moidame (grobne humke) naglašavajući prirodnu topografiju brda, šuma i vode, formirajući tako svetu geografiju.

Pu Prabat (Tajland)

Planinska oblast Pu Prabat ima najveću kolekciju graničnog kamenja poznatog kao "sema kamenje" iz Dvaravati perioda, odnosno perioda između 7. i 11. veka.

Kraljevski dvor Tijebela (Burkina Faso)

Imanje je zemljani arhitektonski kompleks sagrađen u 16. veka i svedoči o društvenoj organizaciji i kulturnim vrednostima naroda Kasena. Ograđen zaštitnim zidom, Kraljevski dvor se sastoji od niza zgrada raspoređenih u različitim koncesijama odvojenih zidovima i prolazima.  Kolibe su izgradili muškarci Kraljevskog dvora, zatim su ih žene ukrašavale.

Rudnici zlata na ostrvu Sado  (Japan)

Rudnici zlata se nalaze na ostrvu Sado, trideset pet kilometara zapadno od obale prefekture Niigata. Sastoji se od nekoliko delova koji ilustruju različite metode nemehanizovanog rudarstva.

Ostrvo je vulkanskog porekla i ima dva paralelna planinska lanca koja se protežu od jugozapada do severoistoka i razdvojena su jednom aluvijalnom ravnicom -Kuninaka. Naslage zlata i srebra nastale su izdizanjem hidrotermalne vode na površinu kopna

Manastir Svetog Ilariona (Palestina)

Smeštene na obalnim dinama u opštini Nuseirat, ruševine manastira Svetog Ilariona -Tel Um Amer predstavljaju jedno od najranijih manastirskih mesta na Bliskom istoku, datira iz 4. veka.

Osnovao ga je sveti Ilarion, i to je bila prva monaška zajednica u Svetoj zemlji, koja je postavila temelje za širenje monaške prakse u regionu.

Manastir je zauzimao strateški položaj na raskrsnici glavnih trgovačkih i komunikacionih puteva između Azije i Afrike.

Šverin dvorski kompleks (Nemačka)

Ovo imanje iz 19. veka obuhvata rezidencijalnu palatu velikog vojvode, kao i prateće kuće, kulturne i verske građevine, kao i veštačko jezero Fafentajh.

Pećinski kompleks u Nacionalnom parku Nija (Malezija)

Ovaj kompleks kolosalnih, međusobno povezanih pećina nalazi se u blizini zapadne obale ostrva Borneo u centru Nacionalnog parka Nija.

Sadrži najduže poznate zapise o ljudskoj interakciji sa prašumom, u rasponu od najmanje 50.000 godina.

Bogata arheološka građa, praistorijske pećinske slike i humke u obliku čamaca pronađene na severnoj ivici masiva ilustruju život tog vremena i doprinose znanju o ljudskom razvoju, adaptaciji i migracijama u severoistočnoj Aziji.

Kulturni pejzaž El-Fao arheološke oblasti (Saudijska Arabija)

Ležeći na strateškoj tački drevnih trgovačkih puteva Arapskog poluostrva, imanje je naglo napušteno oko 5. veka naše ere.

Pronađeno je skoro 12.000 arheoloških ostataka od praistorije do kasnog predislamskog doba, koji svedoče o sukcesivnoj okupaciji tri različite populacije i njihovoj adaptaciji na evoluirajuće uslove životne sredine.

Arheološke karakteristike obuhvataju paleolitsko i neolitsko oruđe ranih ljudi, konusne strukture, zemunice i kružne konstrukcije, rezbarije na stenama, oazu i njen drevni sistem upravljanja vodom,  ali i ostatke grada Kariat al-Fao.

Naseobine iz doba pleistocena (Južnoafrička Republika)

Sastoji se od tri arheološka nalazišta: Dipkluf sklonište u steni, Pajnekl Point kompleks i Sibudu pećina - smešteni u provincijama Zapadni Kejp i Kvazulu Natal, koji pružaju najraznovrsnije i najbolje očuvane podatke o razvoju modernog ljudskog ponašanja, seže čak 162.000 godina u prošlost.

Istorijski grad i arheološko nalazište Gedi (Kenija)

Napušteni grad Gedi bio je jedan od najvažnijih svahili gradova na istočnoafričkoj obali od 10. do 17. veka. Tokom ovog perioda, bio je deo složene i međunarodne mreže trgovinske i kulturne razmene koja je prelazila Indijski okean, povezujući afričke primorske centre sa Persijom i drugim oblastima.

Raskošno naselje je jasno ocrtano zidovima i sadrži ostatke domaće, verske i građanske arhitekture, kao i sofisticirani sistem upravljanja vodama. Snažno predstavlja karakteristike svahili arhitekture i urbanizma, koristeći materijale kao što su koralni i zemljani malter i drvo.

Um Al-Džimal (Jordan)

Imanje je ruralno naselje u severnom Jordanu koje se organski razvilo na mestu ranijeg rimskog naselja oko 5. veka nove ere i funkcionisalo do kraja 8. veka nove ere.
Sačuva bazaltne strukture iz vizantijskog i ranog islamskog perioda koje predstavljaju lokalni arhitektonski stil regiona Hauran, sa nekim ranijim rimskim vojnim zgradama koje su kasniji stanovnici ponovo priveli nameni.

Naselje je činilo deo šireg poljoprivrednog pejzaža koji je uključivao složen sistem vodoprivrede, koji je održavao poljoprivredu i stočarstvo. Najranije otkrivene strukture datiraju iz 1. veka naše ere, kada je ovo područje bilo deo Nabatejskog kraljevstva.

Bogat epigrafski korpus na grčkom, nabatejskom, safaitskom, latinskom i arapskom jeziku otkriven na lokalitetu i koji obuhvata mnogo vekova pruža uvid u njegovu istoriju i baca svetlo na promene u verskim uverenjima njegovih stanovnika.

Apijski put (Italija)

Dug više od 800 kilometara, Via Appia ili Apijski put je najstariji i najvažniji od velikih puteva koje su izgradili stari Rimljani.
Izgrađen i razvijan  od 312. pre nove ere do 4. veka nove ere, prvobitno je zamišljen kao strateški put za vojna osvajanja, napredujući prema Istoku i Maloj Aziji.

Sastoji se iz 22 segmenta, ilustruje napredne tehničke veštine rimskih graditelja i obuhvata i građevine koje ga okružuju, kao što su trijumfalni lukovi, javna kupatila, amfiteatri i bizailike.

Badajin Đažan pustinja (Kina)

Smeštena na visoravni Alašan u hipersušnom i umerenom pustinjskom regionu severozapadne Kine, pustinja Badajin Đažan je mesto na kome se spajaju tri peščana regiona Kine, i treća je po veličini pustinja u zemlji, a druga po veličini pustinja koja pluta.

Imanje se ističe svojom velikom gustinom mega-dina, ispresecanih međudunskim jezerima i prikazuje spektakularne tekuće geološke i geomorfne karakteristike pustinjskih pejzaža i reljefa.

Nacionalni park Lensojs Maranjensis (Brazil)

Nalazi seu severoistočnom Brazilu, na istočnoj obali Maranhaoa.
Više od polovine njegove površine čine bele priobalne dine sa privremenim i stalnim lagunama.

Pored svoje važne uloge u očuvanju biodiverziteta, park se može pohvaliti globalno značajnim estetskim i geološkim/geomorfološkim vrednostima.

Tresetište (Velika Britanija i Severna Irska)

Imanje, koje se nalazi u škotskoj regiji Hajlend, smatra se najistaknutijim primerom močvarnog pejzaža koji se aktivno akumulira.

Ovaj ekosistem tresetišta, koji se akumulirao u poslednjih 9.000 godina, pruža raznovrsnost staništa za različite kombinacije vrsta ptica i pokazuje izuzetnu raznolikost karakteristika koje se ne mogu naći nigde drugde na Zemlji.

Pećina Vjetrenica (Bosna i Hercegovina)

Smeštena u Dinarskom planinskom lancu, ističe se svojom izuzetnom pećinskom biodiverzitetom i endemičnošću.

Poznata još od antike, dobro očuvana reprezentacija kraške topografije jedna je od najvažnijih svetskih žarišta biodiverziteta za pećinsku faunu, posebno podzemnu vodenu faunu.

Dom je brojnim globalno ugroženim vrstama kičmenjaka i jedinim podzemnim cevastim crvom na svetu, kao i raznovrsnošću biljnih vrsta endemskih za Balkan.

Te Henua Enata (Markiska Ostrva)

Smeštena u južnom Tihom okeanu, predstavljaju izuzetno svedočanstvo o teritorijalnoj okupaciji arhipelaga Markiza od strane ljudske civilizacije koja je stigla morem oko 1.000. godine nove ere i razvila se na ovim izolovanim ostrvima između 10. i 19. veka.

To je takođe žarište biodiverziteta koje kombinuje nezamenljive i izuzetno dobro očuvane morske i kopnene ekosisteme.