Postoje mesta na svetu na kojima vam šal, marama ili vindjakna ama baš ništa ne znače. Jednostavno, vetar koji na njima duva je toliko jak da se zavlači između kostiju i vrlo lako može da vas oduva. I ne radi se samo o subjektivnom osećaju, već o izmerenoj jačini vetra, prema Boforovoj skali od nula do 12, gde broj pet označava sveži povetarac (30-38 km/h), a broj 12 – uragan, sa brzinama vetra od 116 km/h pa naviše.

Među najvetrovitijim mestima na Zemaljskoj kugli su i ona gde su jaki vetrovi uobičajena stvar, ali i ona koja su se nenadano našla na putu uragana.

Na dnu lestvice, koju objavljuje sajt loveexploring.com, nalazi se Sent Džons, glavni grad Njufaundlenda i Labradora, koji se smatra najvetrovitijim gradom u Kanadi. Ovaj pitoreskni obalski grad, najstarije naselje u Kanadi, osnovano 1583. godine i poznato po kućama utisnutim u litice, doživljava prosečnu godišnju brzinu vetra od oko 21 km/h, sa maksimalnom koja dostiže 31 km/h. Međutim, i u tom gradu se vetar u decembru 2019. razgoropadio, dostigavši brzinu od 157 km/h.

Iza njega je Zaliv Komonvelta na Antarktiku, za koji se veruje da ima najvišu prosečnu godišnju brzinu vetra od 80 km/h. Najjači vetar zabeležen je na Rtu Denison 1995. i iznosio je neverovatnih 204 km/h. Međutim, istraživači s početka 20. veka doživeli su i vetrove brzine od 270 km/h tokom australijske antarktičke ekspedicije. Međutim, ovo nije uvršteno u zvanične podatke. Ova oblast drži rekord u domenu hladnih vetrova koji se obrušavaju s visina u zaliv, izazivajući mećave i veoma moćne vrtloge.

Rt Blanko na jugozapadnoj obali Oregona u SAD tokom zime pogađaju ekstremni vetrovi, koji dostižu svakih nekoliko godina brzinu od 113 km/h. No tokom jedne oluje u oktobru 1962. zabeležena je brzina vetra od 233 km/h.

Glavni grad Novog Zelanda Velington slovi za najvetrovitiji grad sveta, mada je nadimak Čikaga u SAD „vetroviti grad“. Prosečna godišnja brzina vetra u Velingtonu je 47 km/h, što je dovoljno da svako od nas počne da cvokoće i pokuša da potraži zaklon. No, to je i dalje prilično daleko od zime 1962. i najjačeg zabeleženog vetra u Velingtonu, koji je duvao brzinom od 248 km/h.

Šetlandski ostrvski arhipelag, između severne obale Škotske i Farskih ostrva, smatra se prema podacima meteorološkog zavoda Ujedinjenog Kraljevstva, najvetrovitijom destinacijom u toj zemlji. Mada su za tu oblast uobičajeni vetrovi brzine od 24 km/h, doživela je i prave tajfune od 278 km/h, i to 1986. godine.

Instrument koji je merio brzinu vetra uništen je u nevremenu. Šetland, koji se sastoji od više od 100 ostrva, od kojih je samo 15 naseljeno, uglavnom ima blagu klimu. No, zimi vetrovi znaju prilično da se razduvaju i dostignu brzinu uragana.

Popularno škotsko skijalište Avimor je apsolutni rekorder u Ujedinjenom Kraljevstvu, kada se radi o brzini vetra. U martu 1986. vetar je duvao brzinom od čak 278 km/h, mada su neki kasnije tvrdili da je njegova brzina dostigla neverovatnih 312 km/h.

Očekivano, jaki vetrovi duvaju i na Himalajima, najvišim planinskim lancem na Zemlji koji se prostire 8.848 metara uvis. Tu su zabeleženi vetrovi brzine od 282 km/h, što je u rangu uragana kategorije 5. No, zimi su na Himalajima uobičajeniji vetrovi koji duvaju brzinom od 161 km/h, dok se period od maja do septembra smatra „najtišim“, pa je i razumljivo da ga tada najviše i pohode planinari.

Kirkvud, skijalište južno od jezera Taho na severu Kalifornije može da se pohvali vetrom koji je duvao čak 336 km/h, na 2.800 metara nadmorske visine. Oluja koja je u novembru 2017. zahvatila ovo područje, prosto ga je zbrisala, a talasi na jezeru Taho, poznatom po mirnoj površini, dostizali su metar i po.

Planina Vašington u Nju Hemširu takođe je neslavni rekorder, a brzina vetra od 372 km/h, izmerena u aprilu 1934. nije prevaziđena čitavih 60 godina. Rekord je potučen tek 1996. sa vetrom od skoro 400 km/h koji je besneo na Berou ostrvu u Australiji.

Planina Vašington se smatra najvetrovitijim mestom u SAD, kojim više od 100 dana godišnje caruju vetrovi koji duvaju 117 km/h ili brže.

Apsolutni pobednik ove naše liste je Oklahoma Siti u SAD, sa tornadom koji je protutnjao u maju 1999. brzinom od neverovatnih 486 km/h. Ta brzina je, međutim, izmerena mobilnim Dopler radarom, koji nije zvanično priznat, te je ipak ostrvo Berou nosilac zvaničnog rekorda u brzini vetra za Zemljinoj kugli.

No, uprkos tome, tornado u Oklahomi uvršten je u Ginisovu knjigu rekorda kao najbrži vetar ikada. Inače, Oklahoma se ne smatra naročito vetrovitom, sa prosečnom brzinom vetra od 21 km/h. Najvetrovitiji je početak aprila.

Imajući u vidu kakvi sve vetrovi duvaju na svetu, naša košava se i ne čini tako strašnom. Mada dosadna svakako jeste.