Otkriće u pećini donosi neočekivana saznanja o vezi umetnosti i opojnih droga

Decenijama su naučnici verovali da su halucinogena sredstva igrala ulogu u umetnosti pećina i da su inspirisala mnoge upečatljive crteže na stenama i pećinama na svih šest kontinenata na kojima su ljudi živeli.

Prema novoj studiji možda se radi i o obrnutom slučaju - slike u pećinama mogle su da funkcionišu kao pomoćno vizuelno sredstvo u halucinacijama izazvanim opojnim sredstvima.

U studiji objavljenoj u časopisu Proceedings of the National Academy of Sciences opisuje se pećina u južnoj Kaliforniji između Santa Barbare i Bejkersfilda, unutar teritorije domorodačkog naroda Čumaš, poznata kao pećina papirne vetrenjače zbog crteža na svodu u obliku dečije papirne vetrenjače.

Crtež nalikuje biljci iz reda tatula koja konzumirana ima intenzivni psihoaktivni učinak.

Rukovodilac istraživanja Dejvid Robinson proučava pećinu od 2007. i tokom godina njegov tim je pronašao i analizirao sažvakane delove tatule koji su bili ugurani u pukotine stena i pre 490 godina.

Njihova je analiza pokazala da su ljudi koristili pećinu između 1530. i 1890. i verovatno u tom razdoblju tu žvakali tatulu.

Zbog tog otkrića pećina je prvi poznati lokalitet koji povezuje dokaze korišćenja halucinogenih susptanci i pećinskog slikarstva.

Domorodačko stanovništvo koristi tatulu vekovima i nekad se biljka prerađivala u napitak kojim se obeležavalo sazrevanje a pripadnici naroda koristili su ga pre 'potrage' za dušama.

Slika u pećini prikazuje tatulu i larvu moljca koji ga oprašuje.Naučnici veruju da su pripadnici plemena Čumaš biljku naslikali trezni, a crtež je trebalo da im posluži kao "vizuelni katalizator zajedničkih iskustava" ili kao oznaka mesta na kojem se uživa tatula.

Novo istraživanje takođe dovodi u pitanje mitove o usamljenim šamanima, ideju da su ljudi u samoći uživali u opojnim drogama.Količina ostataka droga i mnogo alata pronađenih u pećini sugerišu da su mnogi pripadnici plemena Čumaš koristili taj prostor.