Nova studija još jednom potvrdila: Evolucija se ponavlja

SciTech 08. jun 202421:36 14 komentara
Shutterstock/Mark Brandon

Evolucija se često smatra spontanim procesom koji deluje na niz osobina koje se pojavljuju kroz genetske varijacije.

Nova studija o štapićastim insektima (poznati po mimikriji odnosno oponašanju okoline) ukazuje da se evolucija ponekad može ponoviti na predvidljiv način, što bi moglo pomoći našem razumevanju kako se organizmi mogu promeniti kao odgovor na pritiske selekcije.

Patrik Nosil, evolucioni biolog iz Francuskog Nacionalnog centra za naučna istraživanja, i njegove kolege, proučavali su obrasce prilagođavanja kod štapićastih insekata, prvenstveno iz podreda timema cristinae.

Sa podacima iz 30 godina sprovođenih terenskih studija na 10 odvojenih lokacija, otkrili su da je ponavljanje ključni deo evolucije štapićastih insekata.

Još od devedesetih godina prošlog veka, Nosil i njegove kolege su hvatali insekte koji ne lete uz puteve u planinama u blizini Santa Barbare u Kaliforniji i istraživali njihovu sposobnost prilagođavanja.

Tri različite varijante t. cristinae se kamufliraju, bilo one sa belim prugama ili običnom zelenom bojom koja odgovara njihovim omiljenim biljkama domaćinima, ili ređom, tamnijom nijansom.

Štapićasti insekti polažu jaja samo jednom godišnje, tako da su svake godine u istraživanju predstavljale novu generaciju.

Tako je, sa više od 32.000 insekata umreženih i katalogiziranih, tim mogao da razdvoji trendove – otkrivši da u svih 10 geografski odvojenih populacija, brojnost zelenih i prugastih insekata kruži iz godine u godinu na predvidljiv način.

Ako su pruge jedne godine bivale manje zastupljene, sledeće godine su bile češće i obrnuto. Međutim, udeo insekata tamnih tonova, koji se stapaju sa šumskim tlom, ostao je prilično nizak i stabilan tokom vremena.

Pročitajte još:

Takvi nalazi podsećaju na prethodne studije u kojima naučnici pokušavaju da shvate zašto evolucija nastavlja da stvara (ili ne stvara) rakove, sa njihovim izdržljivim oklopima i ogromnim kleštima.

Istraživanja su takođe pokazala da drugi organizmi, kao što je riba koljuška, imaju sličnu tendenciju da razvijaju iste osobine iznova i iznova.

Međutim, većina tih nalaza je iz studija koje se odnose na jednu ili nekoliko populacija, ili iz podataka kratkih laboratorijskih eksperimenata koji nisu dovoljno dugi i sveobuhvatni da obuhvate pojavu genetskih mutacija koje bi mogle dovesti do korisnih osobina.

Ova nova studija vraća se na decenijama stara pitanja determinizma i slučajnosti u istoriji života na Zemlji, ali bi mogla imati i buduće implikacije.

Naučnici koji nisu uključeni u rad smatraju da bi razumevanje da evolucija ponekad funkcioniše na predvidljive načine moglo pomoći istraživačima da predvide kako se organizmi menjaju i tako upravljaju populacijama.

Ali pošto su Nosil i kolege posmatrali samo t. cristinae i njene srodnike, mogu samo da nagađaju kako se rezultati mogu razlikovati u drugim taksonima ili da li je evolucija na sličan način predvidljiva i u drugim delovima životinjskog carstva i biljnog sveta.

Čini se da sada postoji dosta primera, od moljaca i leptira do riba, zeba, ovaca i jelena, vrsta koje prate predvidljive evolucione puteve, vraćajući se dobro testiranim osobinama koje im pomažu da prežive.

Studija je objavljena u časopisu Science Advances.

Koje je tvoje mišljenje o ovome?

Učestvuj u diskusiji ili pročitaj komentare