Frensis Ford Kopola je jedan od najznačajnih reditelja koji je promenio način na koji gledamo filmove

Kopola je rođen 7.aprila 1939. godine u Detroitu, u umetnički nastrojenoj porodici italijanskog porekla.

Njegov otac Karmin bio je flautista i kompozitor, a umetnost je odmalena bila prisutna u njihovom domu. Kao dete, Frensis je oboleo od dečje paralize i više od godinu dana bio je prikovan za krevet.

Taj period iskoristio je da bi gledao filmove i osmišljavao lutkarske predstave, što mu je probudilo maštu i kasnije snažno uticalo na njegovu ljubav prema pripovedanju i režiji.

Nakon studija filma Kopola je vrlo brzo privukao pažnju u svetu kinematografije, ali svetsku slavu stekao je početkom 70-ih. Najpoznatiji je po trilogiji Kum, koja se smatra jednim od vrhunaca filmske umetnosti.

Prvi deo Kuma izašao je 1972. godine i odmah postao veliki hit, kako kod publike tako i kod kritike. U filmu se prate događaji unutar mafijaške porodice Korleone, a glavne uloge tumače legendarni glumci Marlon Brando i Al Paćino.

Zbog Apokalipse danas založio je svoju imovinu

Kopola je 1974. režirao i nastavak Kum II, koji je takođe postigao izuzetan uspeh i osvojio šest Oskara. Treći deo stigao je 1990. i zaokružio priču o porodici Korleone. Iako je bio manje hvaljen od prva dva dela, ostao je važan deo ove istorijske trilogije.

Iste godine kad je režirao Kum II, Kopola je snimio i Prisluškivanje, napeti triler o prisluškivanju i paranoji. Taj film doneo mu je Zlatnu palmu u Kanu i potvrdio njegov status autora koji zna da stvara i intimnije, psihološki kompleksnije filmove.

Jedan od njegovih najambicioznijih i najpoznatijih projekata bio je Apokalipsa danas, ratni film iz 1979. koji prikazuje haos i psihološke posledice Vijetnamskog rata.

Za produkciju tog filma Kopola je uložio sopstveni novac i čak založio svoju imovinu. Snimanje je bilo iscrpljujuće i haotično, ali rezultat je bio film koji se i danas smatra jednim od najboljih prikaza ratne stvarnosti u istoriji kinematografije.

Osim što je sam stvorio nezaboravne filmove, Kopola je pomogao i mnogim drugim filmskim stvaraocima. Bio je mentor, saradnik i inspiracija brojnim rediteljima mlađe generacije.

Sa Džordžom Lukasom osnovao je filmski studio American Zoetrope, koji je trebalo da bude prostor za kreativne i nezavisne projekte. Iz tog studija potekli su brojni važni filmovi američke kinematografije 70-ih i 80-ih.

Devedesetih godina Kopola je režirao Drakulu, vizuelno upečatljivu ekranizaciju klasičnog romana, u kojoj je glavnu ulogu tumačio Geri Oldman. Taj film pokazao je njegovu sposobnost da spaja umetnički izraz s komercijalnim uspehom.

Strastveni je vinar

Zanimljivo je i da dolazi iz poznate filmske porodice. Njegov nećak je glumac Nikolas Kejdž, a ćerka Sofija Kopola takođe je uspešna rediteljka i dobitnica Oskara za film Izgubljeni u prevodu.

Osim filma, Kopola ima još jednu veliku strast – vino. Vlasnik je vinograda i vinarije u Kaliforniji, a njegova vina danas su poznata širom sveta. I u svetu vina, kao i u filmu, neguje istu posvećenost kvalitetu i ličnom izrazu.

Tokom cele karijere nije se plašio da eksperimentiše. Snimao je filmove različitih žanrova i istraživao nove stilove i tehnike, često rizikujući, ali uvek ostajući veran sopstvenoj viziji, zbog čega je promenio način na koji gledamo filmove i s razlogom se smatra jednim od velikih majstora sedme umetnosti.