Čest uzrok opadanja kose - mnogi za njega ne znaju

Stručnjaci upozoravaju da je reč o često neprepoznatoj reakciji organizma na visoku temperaturu i upalni proces – stanju poznatom kao telogeni efluvijum.

Mnoge žene u četrdesetim prve znakove proređivanja kose pripisuju perimenopauzi i hormonskim promenama. Međutim, triholozi ističu da uzrok može biti i bolest preležana nekoliko meseci ranije.

Prema rečima doktorke Ejmi Vauler, opadanje kose nakon gripa ili kovida 19 često je posledica visoke telesne temperature koja narušava ciklus rasta vlasi.

„Reč je o telogenom efluvijumu, stanju u kojem veći broj vlasi prerano prelazi u fazu mirovanja i potom opada“, objašnjava ona.

Zašto kosa opada tek nakon nekoliko meseci?

Zbog prirode ciklusa rasta kose, pojačano opadanje obično počinje dva do tri meseca nakon bolesti, što otežava povezivanje uzroka i posledice.

Dermatološkinja Šeron Vong objašnjava da organizam tokom infekcije proizvodi upalne molekule koje „izbacuju“ folikule iz faze rasta.

Rezultat je naglo, difuzno opadanje kose – više vlasi u tušu, na četki ili tanji rep nego inače. Za razliku od hormonskog proređivanja, koje se često očituje širenjem razdeljka, telogeni efluvij obično zahvata celo vlasište.

Dobra vest - stanje je najčešće privremeno

Stručnjaci ističu da se ciklus rasta u većini slučajeva normalizuje sam od sebe. Iako opadanje može delovati dramatično, kosa najčešće ponovo počinje da raste kada se organizam oporavi.

Povrat volumena može potrajati nekoliko meseci, a ponekad i do godinu dana, u zavisnosti od brzine rasta.

Ako pojačano opadanje traje duže od šest meseci ili je praćeno simptomima poput umora, naglog gubitka težine, promena u menstrualnom ciklusu ili kružnih područja bez kose, preporučuje se konsultacija sa lekarom.

Kako podstaći oporavak?

Iako se vlasi koje su već u fazi mirovanja ne mogu sprečiti da opadnu, stručnjaci preporučuju podršku zdravom rastu kose. To uključuje ishranu bogatu proteinima i mikronutrijentima poput vitamina B12 i D, cinka i folata.

U nekim slučajevima mogu pomoći topikalni preparati poput minoksidila ili tretmani kao što je PRP terapija, ali odluku o terapiji potrebno je doneti uz savet stručnjaka.