U Nemačkoj je danas, polaganjem venaca i drugim podsećanjima, obeleženo 26 godina od pada Berlinskog zida, političkog događaja koji je, kažu hroničari, upamćen kao kraj DDR i konflikta istoka i zapada i kao dan koji simbolizuje prilog običnih ljudi istorijskim promenama.

U obeležavanju sećanja učestvovalo je i oko 200 mladih ljudi iz Norveške i Francuske, kao i iz Berlina i Brandenburga, prenose nemački mediji.

Nemci imaju danas čemu da se raduju – u zemlji stabilne demokratije, koja se prostire od Alpa do Baltika i dalje, uprkos svetskoj finansijskoj i privrednoj krizi i sve većem siromaštvu, vlada atmosfera blagostanja, socijalne stabilnosti, privrednog uspeha.

Nemački ekonomisti povlače pozitivni bilans zajedništva i kažu da su, posle pada Berlinskog zida, životni standard i privredni razvoj bivšeg DDR toliko uznapredovali da se može govoriti o drugom privrednom čudu i da je gigantski preobražaj bankrotirane planske privrede nekadašnjeg DDR u jednu konkurentnu, socijalnu tržišnu privredu, impresivna priča o uspehu.

Nemačka je od pada Berlinskog zida i ujedinjenja do danas postala centar moći i odlučivanja EU, zemlja u kojoj mnogi građani EU i traže i nalaze uhlebljenje, zemlja u kojoj mnogi strani studenti, uz socijalno podnošljive cene studija, dobijaju svoje mesto, u kojoj se jedan Nemac, turskog porekla nalazi na čelu jedne nemačke partije, u čijem Bundestagu sedi i jedan Afrikanac,s nemačkim pasošem.

Kada je reč o Berlinskom zidu, koji je od 13. avgusta 1961. godine, pa sve do 9. novembra 1989. godine delio Nemačku, na jedno od osnovnih pitanja-koliko je on odneo ljudskih žrtava-istoričari, izgleda, još nisu dali definitivan odgovor.

Među žrtvama „zida“, koga je oko 11.500 hiljada vojnika „držalo na oku“ i koga su istočno-nemačke vlasti strogo kontrolisale, bilo je, na žalost, kako istorija kaže, i petoro dece, koja su se, uglavnom, udavila u reci Špre, pokušavajući da je preplivaju na drugu stranu.